
پایان رابطه ، حتی اگر ناخواسته باشد، میتواند بسیار دردناک و طاقتفرسا باشد. گاهی اوقات، دلبستگی به گذشته و ترس از آینده، ما را به رابطه ای که دیگر وجود ندارد، میچسباند. این چسبندگی میتواند مانع از بهبودی و شروع یک زندگی جدید شود. اما چگونه میتوان فهمید که به رابطه ای که تمام شده است، چسبیدهاید؟
به گزارش خط سلامت در این مقاله، نشانه های مهم را بررسی میکنیم که نشان میدهند ممکن است شما همچنان در به رابطه ای که تمام شده است، امیدوار هستید و نمی توانید پایان رابطه را بپذیرید. آگاهی از این علایم به شما کمک می کند در جهت رفع آن ها گام بردارید؛ چراکه زندگی همواره تغییر است و تلاش و اصرار برای حفظ چیزی که تمام شده است، پیامدی جز خسارت روانی ندارد!
علایمی که نشان می دهد به رابطه ای که تمام شده است، چسبیده اید!
امیدواری به تغییر طرف مقابل: این امیدواری اغلب ریشه در وابستگی عاطفی و ترس از از دست دادن دارد. فرد ممکن است باور کند که با تلاش بیشتر، طرف مقابل تغییر خواهد کرد و رابطه به حالت سابق باز خواهد گشت.
ترس از تنهایی: ترس از تنهایی یک احساس طبیعی است، اما در این شرایط، این ترس به قدری قوی است که فرد حاضر است در یک رابطه ناسالم باقی بماند.
احساس گناه: احساس گناه میتواند ناشی از باورهای غلط در مورد مسئولیتپذیری در رابطه باشد. فرد ممکن است فکر کند که اگر رابطه تمام شود، مقصر است.
انکار واقعیت: انکار یک مکانیسم دفاعی رایج است که فرد برای محافظت از خود در برابر درد ناشی از جدایی از آن استفاده میکند.
احساس پوچی و بی ارزشی: این احساسات به دلیل وابستگی عاطفی شدید و باور به اینکه ارزش فرد تنها در رابطه با طرف مقابل تعریف میشود، ایجاد میشود.
کاهش عزت نفس: سرزنش کردن خود و مقایسه کردن خود با دیگران، باعث کاهش عزت نفس میشود و فرد را در یک چرخه منفی گرفتار میکند.
نوسانات شدید احساسی: این نوسانات به دلیل عدم قطعیت و سردرگمی فرد ایجاد میشود.
تلاش برای احیای رابطه: این تلاشها ممکن است شامل تماسهای مکرر، هدیه دادن، یا تغییر رفتار باشد.
ایجاد تماسهای مکرر: این تماسها اغلب به دلیل نیاز به اطمینان از اینکه طرف مقابل هنوز به او فکر میکند، ایجاد میشوند.
بررسی مداوم شبکههای اجتماعی: این رفتار نشان میدهد که فرد هنوز به طرف مقابل علاقهمند است و میخواهد از او باخبر باشد.
نگه داشتن یادگاریها: نگه داشتن یادگاریها به فرد کمک میکند تا به گذشته بچسبد و از پذیرفتن واقعیت جدایی اجتناب کند.
تخریب خود: این رفتارها یک راه برای مقابله با درد و رنج ناشی از جدایی است.
اجتناب از قرار ملاقات با افراد جدید: این اجتناب به دلیل ترس از تکرار درد جدایی و همچنین ترس از مقایسه افراد جدید با طرف مقابل است.
عدم ارتباط موثر: مشکلات ارتباطی در روابطی که به پایان رسیدهاند، بسیار رایج است و میتواند به دلیل دلخوری، خشم یا عدم اعتماد ایجاد شود.
تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است