
حسادت خصوصا در رابطه عاشقانه یکی از بحث برانگیز ترین نوع حسادت است. به نظر می رسد مقادیر کمی حسادت با برانگیختن اشتیاق به روابط عاشقانه کمک می کند. با این حال، حسادت در مقادیر بسیار زیاد می تواند روابط را از بین ببرد و به آزار خانگی، حتی قتل منجر شود.
به گزارش خط سلامت یک مطالعه کنترل شده نشان داد اکسی توسین به طور قابل توجهی حسادت عاشقانه را در بین افراد در روابط صمیمانه کاهش می دهد.
حسادت در رابطه عاشقانه
حسادت در رابطه عاشقانه به دلایل مختلف و با درجات مختلفی اتفاق می افتد. اگرچه نوروپپتید اکسی توسین برای تقویت پیوندهای اجتماعی شناخته شده است، اما مطالعات کمی اثرات بالقوه آن را بر حسادت عاشقانه بررسی کرده اند.
مطالعهای که شامل زوجها در روابط صمیمانه بود، آزمایش کرد که آیا اکسیتوسین میتواند احساسات برانگیختگی و حسادت را در طول آزمایشهایی که حسادت را در میان شرکتکنندگان برانگیخت، کاهش دهد.
نتایج نشان میدهد اکسیتوسین احساس حسادت عاشقانه را کاهش میدهد و این هورمون ممکن است روزی به درمان افراد مبتلا به حسادت پاتولوژیک کمک کند.
مهار حسادت عاشقانه با اکسی توسین
اگر مولکول های پیام رسان می توانستند به ما کمک کنند تا حسادت عاشقانه را مهار کنیم، چه؟ این یکی از سوالات کلیدی پشت مطالعهای بود که اخیراً منتشر شد و آزمایش کرد که آیا نوروپپتید اکسی توسین میتواند پیوندهای اجتماعی را تقویت کند و درگیریهای بین افراد را کاهش دهد.
نتایج نشان می دهد که اکسی توسین تزریقی داخل بینی احساس حسادت عاشقانه را در مردان و زنان کاهش می دهد و اکسی توسین ممکن است روزی به عنوان درمانی برای افرادی که از اشکال شدید و آسیب شناختی حسادت رنج می برند استفاده شود.
این مطالعه شامل 70 زوج در روابط صمیمی بود که حداقل به مدت شش ماه وجود داشت. شرکت کنندگان به دو گروه تقسیم شدند: یکی دارونما دریافت کرد و دیگری یک دوز داخل بینی اکسی توسین، که هورمونی است که در هیپوتالاموس تولید می شود، دریافت کرد. اکسی توسین اغلب "هورمون عشق" نامیده می شود، زیرا به تقویت پیوندهای اجتماعی کمک می کند و سطح آن در هنگام انجام کارهایی مانند عاشق شدن، رابطه ، تعامل عاشقانه با حیوانات خانگی ، آواز خواندن در گروه و زایمان افزایش می یابد .
سپس همه شرکت کنندگان دو کار را انجام دادند. در یکی، از هر شرکتکننده خواسته شد شریک زندگیشان را در حال انجام خیانت تصور کنند و سپس میزان احساسات و حالات مختلف از جمله برانگیختگی و حسادت را ارزیابی کنند.
بازی سایربال و تشخیص حسادت
در کار دوم، گروههای سه نفره از شرکتکنندگان یک بازی به نام Cyberball انجام دادند، یک بازی رایانهای که در آن بازیکنان یک توپ را به سمت یکدیگر پرتاب میکردند. این بازی اغلب در مطالعات مربوط به طرد اجتماعی مورد استفاده قرار می گیرد زیرا اندازه گیری دقیق میزان تعاملی که هر بازیکن می دهد و دریافت می کند آسان است. این مطالعه از نسخه اصلاح شده سایبربال استفاده کرد.
هر یک از شرکتکنندگان فکر میکردند که در برابر شریک خود و یک شرکتکننده به طور تصادفی بازی میکنند. در واقع، بازی در واقع توسط یک کامپیوتر تقلب شده بود. علاوه بر این، سومین شرکت کننده در هر بازی به طور خاص توسط محققان انتخاب می شد تا به عنوان یک رقیب جذاب بازی کند. قبل از بازی، به هر شرکت کننده ویدیویی از شخصی که قرار است با او بازی کنند نشان داده شد.
برای برانگیختن حسادت، محققان بازی را به گونهای تنظیم کردند که همه بازیکنان در ابتدا به مقدار مساوی پرتاب میشدند، اما سپس رایانه به الگوی تغییر میکرد که در آن شریک هر شرکتکننده «انتخاب میکرد» توپ را به مراتب بیشتر به سمت غریبه جذاب پرتاب کند. پس از آن، شرکتکنندگان مجدداً گزارش دادند که با چه شدتی احساسات و حالات خاصی از جمله برانگیختگی و حسادت را احساس میکنند.
نتایج نشان داد کاهش قابل توجهی در حسادت در میان شرکت کنندگانی که قبل از انجام این دو کار اکسی توسین دریافت کرده بودند. این یافتهها عموماً با تحقیقات قبلی مطابقت دارد که نشان میدهد به نظر میرسد اکسیتوسین تعارضهای بین زوجها را کاهش میدهد، احتمالاً به این دلیل که فعالیت در قشر کمربندی قدامی، ناحیهای از مغز که اعتقاد بر این است که کلید نظارت بر دوسوگرایی عاطفی و طرد اجتماعی است را کاهش میدهد .
پژوهشگران خاطرنشان کردند که مطالعه اخیر اولین شواهد مستقیمی را برای استفاده از اکسی توسین در کاهش احساس حسادت در هر دو زمینه خیالی و واقعی در زوج ها ارائه میکند.
با کنار گذاشتن محدودیتها، نتایج نشان میدهد که اکسی توسین به عنوان درمانی برای حسادت پاتولوژیک ارزش بررسی دارد، که اعتقاد بر این است که حدود 0.5٪ تا 1٪ از جمعیت را تحت تأثیر قرار می دهد . برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.
تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است.